[ donderdag 10 december 2009 ]
Toen Michael Jackson overleed, merkte ik dat ik het jammer vond dat ik 'm nooit heb zien optreden. Vorig jaar was Stevie Wonder in Ahoy en dat hoorde ik pas veel later - die had ik ook gemist. Ik heb me daarom voorgenomen om al die muzikale grootheden in het echt te gaan zien zolang het nog kan. Dus toen ik zag dat Paul McCartney in het Gelredome in Arnhem zou optreden, heb ik meteen kaarten gekocht.
Die Beatles-nummers van meer dan veertig jaar geleden, die deel uitmaken van het collectieve geheugen van de wereld, gespeeld door de oorspronkelijke artiest. Dat is natuurlijk niet te missen. Dat was gisteravond en ik ben er nog helemaal vol van.
Bovendien is dit jaar, waarin alle remasters opnieuw zijn uitgebracht, natuurlijk een perfect jaar om 'm te zien. Welke nummers heeft hij gespeeld? Nou, welke nummers heeft hij níet gespeeld, kun je beter vragen. Meer dan de helft was Beatles.
Magical Mystery Tour, Drive My Car, The Long and Winding Road, Blackbird, And I Love Her, Eleanor Rigby, Back in the U.S.S.R., Something (van George!), I've Got a Feeling, Paperback Writer, A Day in the Life, Let It Be en dat is nog niet eens alles.
A Day in the Life (in het echt, dat is wat ik bedoel) ging over in Give Peace A Chance, waarbij het hele publiek meezong. Toen het nummer afgelopen was liep Paul naar de piano voor het volgende lied, maar een gedeelte van het publiek bleef doorzingen, de andere mensen deden weer mee, Paul pakte het over op de piano en vervolgens speelde de band een reprise. Op dat moment veranderde er iets, er was echt contact en de toch al prima sfeer werd euforisch.
Onvergetelijk, dat moment tijdens Hey Jude, waarop het volle stadion luidkeels mee begint te zingen (youtube). Tweeënhalf uur heeft die man staan spelen. Het concert eindigde, na Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band met The End.
Geweldige band, fantastische nummers, prima show... het was domweg wereldklasse. Ik heb van de eerste tot de laatste minuut genoten en zal dit concert nooit vergeten.
Setlist:
1. Magical Mystery Tour
2. Drive My Car
3. Jet
4. Only Mama Knows
5. Flaming Pie
6. Got To Get You Into My Life
7. Let Me Roll It / Foxy Lady
8. Highway
9. The Long and Winding Road
10. (I Want to) Come Home
11. My Love
12. Blackbird
13. Here Today
14. Dance Tonight
15. And I Love Her
16. Mrs Vandebilt
17. Eleanor Rigby
18. Band on the Run
19. Ob-La-Di, Ob-La-Da
20. Sing the Changes
21. Back in the U.S.S.R.
22. Something
23. I've Got a Feeling
24. Paperback Writer
25. A Day in the Life / Give Peace A Chance
26. Let It Be
27. Live and Let Die
28. Hey Jude
Toegift 1:
29. Day Tripper
30. Lady Madonna
31. Get Back
Toegift 2:
32. Yesterday
33. Helter Skelter
34. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (Reprise)
35. The End
meer lezen:
hier en hier
Hans [18:06]
[ maandag 7 december 2009 ]
Omdat K. bij de Heineken Music Hall had geklaagd over publiek dat door de rustige nummers van de Pet Shop Boys had heen zien praten, mocht hij als VIP naar een concert naar keuze. Ik mocht mee, en zo zat ik vanavond op de VIP-tribune bij Marilyn Manson.
Perfect zicht, een lekkere leunstoel en gratis drank. VIP: helemaal goed! Ik heb niet heel veel met Marilyn Manson, maar zoiets is natuurlijk altijd leuk en bovendien zien K. en ik elkaar ook niet elke dag.
Tijdens het tweede nummer kwam een schaal met kaas en verse worst langs. Glamour in Holland! Ik had voor de zekerheid mijn op maat gemaakte oordoppen mee en dat was geen overbodige luxe. Wel kon je horen dat die nummers binnen het genre knettergoed zijn.
Het mooiste moment van de avond was tijdens een van de meer heftige nummers. Manson stond op het podium intens te grommen, de gitaren te gillen en de drums te rommelen alsof de hel net was opengegaan - en toen kwam een schaal bitterballen langs.
Tussen de nummers door hebben we nog naar elkaar geschreeuwd dat we misschien nog eens moeten klagen over mensen die door de nummers heen staan te praten, maar we gaven onszelf bar weinig kans.
Hans [23:59]
[ dinsdag 1 december 2009 ]
Hans [23:59]
[ maandag 30 november 2009 ]
Eind van het decennium, dus jaar- en decenniumlijsten galore. De NME heeft nu zijn top 100 beste tracks van het decennium online.
Kijk hiero naar de lijst met onder meer Independent Women van Destiny's Child, Atlas van The Battles, Somebody Told Me van the Killers, het fantastische We Are your Friends van Justice vs. Simian Mobile Disco (hieronder), Crazy van Gnarls Barkley en een knaller van een hit op de eerste plaats.
Wat is jouw favoriete nummer gebleken? Ik ga er zelf ook eens over nadenken.
Hans [21:49]
[ woensdag 25 november 2009 ]
De jaren nul waren al enkele jaren oud toen ik de nineties pas kon definiëren. Waar ging dat decennium zo ongeveer over?
De jaren nul zijn misschien makkelijker te duiden - de 21e eeuw begon op 11 september 2001 - maar we hebben ook pas sinds dit decennium gratis kranten, Crocs en Double tall decaf soy milk caramel latte macchiato met extra schuim to go.
En nieuwe woorden! Ik gebruik mijn belbundel om na mijn flitsscheiding een klimaatneutrale hufterwoning te regelen :-)
Alle typerende woorden, producten, mensen en trends van het afgelopen decennium zijn te vinden op een speciale site:
De Top 50 van de Jaren Nul
Het is er aftellen tot 31 december. Ga snel kijken!
Hans [20:40]
[ maandag 16 november 2009 ]
Zo sta je op de Dam het nieuwe millennium in te luiden, zo is het alweer tien jaar later en zit het eerste decennium van de 21e eeuw erop. Man, dat ging snel. En als het klopt wat ze zeggen gaan de komende tien jaar nog sneller!
Geen gemijmer - einde van het decennium, dus tijd voor lijstjes. De NME heeft net gepubliceerd en ook die van OOR komt er aan.
Voor deze veertiger geldt dat ik lang gedacht heb dat Funeral van de Arcade Fire mijn plaat-van-de-00s zou gaan worden. Ik had 'm vroeg ontdekt en de drie bijbehorende concerten gezien: klein in de Melkweg, groter in Paradiso en huge op Lowlands. Wat 'n prachtige plaat. Ik heb hem zo vaak gedraaid en hij is nooit gaan vervelen.
Maar zo is er nog een, en dat is 'm geworden. Ik zat te denken, waar gíng dit decennium nu eigenlijk over. Zoals de eighties over new wave, indie, hiphop en Stock Aitken & Waterman gingen, en de nineties over grunge, house en boy/girlbands - hoe definitieer je de 00s?
Ik denk dan toch minder aan een stroming, maar vooral aan de techniek. Dit was het decennium van Napster, van Limewire, van torrents en rapidshare. In de komende jaren verwacht ik dat online muziek aan veel meer restricties zal worden gebonden en daarom zullen de afgelopen tien jaar worden gezien als de golden age van de muziekverspreiding.
Vanwege dezelfde techniek is dit decennium muzikaal revolutionair gebleken omdat de mogelijkheden binnen ieders budget kwamen, met apparaten die steeds goedkoper en kleiner werden, zodat iedereen nu een studio op zijn zolder kan hebben.
Dat in combinatie met een heel oorspronkelijke artiest die ik al bij zijn eerste publieke optreden zag (waarbij hij geeneens muziek speelde!), ben gaan volgen, ontroerd was tijdens het prachtige eerste Paradiso concert, in zalen in het hele land ben gaan kijken, mijn halve vriendenclub heb meegesleurd en die nooit heeft teleurgesteld.
Alleen al vanwege de prachtige muziek, maar daar bovenop ook nog eens de mooie herinneringen is mijn plaat van dit decennium Spinvis van Spinvis. 
Mijn top 10 ziet er als volgt uit:
1. Spinvis - Spinvis
2. Arcade Fire - Funeral
3. Morrissey - You Are The Quarry
4. LCD Soundsystem - LCD Soundsystem
5. Ryan Adams - Gold
6. The Strokes - Is This It
7. Ron Sexsmith - Retriever
8. Franz Ferdinand - Franz Ferdinand
9. Royksopp - Melody AM
10. !!! - Louden Up Now
Ook heb ik veel plezier gehad van de volgende:
Dandy Warhols - Welcome to the Monkeyhouse
White Stripes - White Blood Cells
Madonna - Confessions on a Dancefloor
Spiritualized - Let It Come Down
Amy Winehouse - Back To Black
Doe Maar - Klaar
Belle & Sebastian - Dear Catastrophe Waitress
Wir Sind Helden - Von Hier an Blind
Keane - Hopes and Fears
2 Many DJ's - As Heard on Radio Soulwax Pt. 2
The Avalanches - Since I Left You.
En Sound of Silver natuurlijk, maar dan zitten er wel meer dubbelen in.
Ik sluit niet uit dat er nog meer gaan volgen als ik ineens in paniek bedenk welke ik nog vergeten ben. En jij? Wat is jouw plaat van het decennium geworden?
Hans [19:33]
[ zaterdag 14 november 2009 ]
Deze week was het twintig jaar na na-de-Muur en De Kring herdacht dat onder meer met een Wende-popquiz. De quiz bevatte natuurlijk veel oude schlagers en omdat teamgenoot Tom B. zijn sixties meer dan goed op orde heeft werden we probleemloos eerste.
We konden kiezen uit een rijk gevulde prijzenkast. De quizmaster was heel enthousiast geweest over de concertkaartjes van Goran Bregović, dus die maar gekozen. Blijkbaar was deze Bregović in het verleden een enorm succesvolle Oost-Europese rockster, liet dit op een gegeven moment achter zich en ging zich richten op de traditionele muziek van zijn land. Inmiddels is hij opnieuw mega-populair en treedt hij op met een groot orkest. Me dunkt, niet te missen!
De kaartjes waren bepaald niet goedkoop geweest, maar toch was de Rabozaal van de Melkweg praktisch uitverkocht. Dat wil dan toch wel wat zeggen.
Het brede podium bood ruimte aan een 19-koppig orkest, met blazers, strijkers, een Slavisch mannenkoor en twee Bulgaarse vrouwenstemmen. Plus een multifunctionele drummer / accordeonist / zanger. Balkanbeat is hotter dan hot en de meeslepende muziek van dit Wedding and Funeral Orchestra maakte duidelijk waarom.
Het is die universele volksmuziek, die simpel klinkt maar toch zo veelzijdig is dat je haast geografisch kunt bepalen waar het vandaan komt. Gezellige meedeiners, gevoelige liefdesliedjes, met Duitse hoempa, Turkse klanken, Slavische koorzang, ik realiseerde me dat het vooral heel Europese muziek is.
We stonden ergens voorin de volgepakte zaal en de meeste mensen om ons heen zongen de onbegrijpelijke teksten woordelijk mee! Het voelde een beetje alsof je in Polen bij een concert van de plaatselijke Marco Borsato bent belandt. Jíj ziet gewoon een vent met zijn orkest, zíj zien een halve godheid en gaan helemaal uit hun plaat.
Maar wat een bijzondere ervaring was dit. We waren in een wereld waar we totaal niet van wisten. De prijzenkast bevatte verder Russische drank en prima cd-boxen maar we hadden al besloten: we gaan niet voor de dingen, we gaan voor de ervaring. Wel, dit was er een om niet te vergeten. Filmpje!
Hans [10:16]
